Trauma bij kinderen

Iedereen maakt in het leven ingrijpende gebeurtenissen mee. Ook kinderen en jongeren worden hieraan blootgesteld. Van de kinderen die een ingrijpende gebeurtenis hebben meegemaakt, slaagt meer dan de helft er in om zich normaal te ontwikkelen. Andere kinderen ontwikkelen allerlei problemen, waaronder gedragsproblemen, ontwikkelingsproblemen en zelf PTSS waardoor hun hele verdere leven beïnvloedt wordt.

Na een ingrijpende gebeurtenis ontstaan er hevige stressreacties. Steun vanuit je familie en directe omgeving, voldoende rust nemen, de mogelijkheid hebben om er ver te praten en proberen het dagelijkse leven op te pakken, kunnen helpen bij de verwerking.

Na verloop van tijd verdwijnen de stressklachten, echter kan het zo zijn dat deze blijven, waardoor er allerlei klachten ontstaan. Dit is net zo bij jonge kinderen het geval. 


waarom dan reflexintegratie?

Bij ingrijpende gebeurtenissen wordt het lijf en onze hersenen gedwongen om anders te reageren en te denken.
Anders overleef je de situatie niet. Alle alarmbellen in worden in je hersenstam aangezet. Je reageert automatisch. Jouw reflexen nemen het dan over. Je staat dan gelijk klaar om te vechten, te vluchten of om je zelf  te bevriezen. 

 

De hersenen reageren op de manier zoals zij die goed (her)kennen. En dat is reflexmatig en instinctief. Daardoor komen oude patronen in hersenen en lijf terug. Wanneer de hersenen het signaal "veilig"niet doorkrijgt zal het lijf dan ook als stress blijven functioneren. De stresshormonen gieren door je lijf, je blijft waakzaam wat dan allerlei gevolgen heeft.

Het kan dus zo zijn dat de situatie al helemaal veilig is, maar alle alarmbellen aan blijven staan. 

 

Met reflexintegratie geven we het lijf en de hersenen door dat het veilig is en dat het stresssysteem  "normaal"zou kunnen gaan functioneren. De alarmbellen zetten wij met reflexintegratie dan uit.

 

Voor kinderen is, net zoals bij volwassenen, reflexintegratie een ideale manier van traumaverwerking, omdat het direct effect heeft op lichaam en geest, zonder dat men over het trauma hoeft te spreken.  Kleine kinderen weten vaak ook niet dat zij een trauma hebben, omdat het voort kan komen vanuit een geboortetrauma of door een trauma die in de naaste omgeving heeft plaatsgevonden.

Ook kinderen die geadopteerd zijn kunnen last hebben van een trauma zonder dat zij dit door hebben.
Echter heeft de hersenstam het wel geregistreerd! En laat het nou die hersenstam zijn die de alarmbellen laat doen rinkelen!

 

traumaklachten bij kinderen

Vooropgesteld dat iedereen anders is, komen deze klachten veelvuldig voor bij kinderen met een trauma:

 

Klachten bij babytijd kunnen onder andere zijn:

slecht en onvoldoende eten, veel huilen, apathisch zijn, nauwelijks reageren op ouders, angstige blik in de ogen, problemen met de hechting met de ouders.

 

Klachten in de peutertijd kunnen zijn:

angstig zijn, druk gedrag hebben, slecht in- en.of door kunnen slapen, nachtmerries, angst om gescheiden van de ouders te worden, zichzelf terugtrekken en niet tot spelen komen, problemen met de hechting.

 

klachten in de kleutertijd kunnen zijn:

angstig zijn/reageren, druk gedrag, nachtmerries, waakzaam zijn, schrikkerig, weinig tot spelen komen, angst om gescheiden geworden van ouders kunnen extreme vormen aannemen.
ook kan een kleuter zich op eens jonger gaan gedragen. Het duimen en plassen in de broek kan weer terugkomen.

 

Klachten bij kinderen op de basisschool kunnen zijn:

Angstig zijn /reageren, druk gedrag, gedragsproblemen, nachtmerries, concentratieproblemen waardoor achterstand op school ontstaat.
Kinderen in deze leeftijd voelen zich verantwoordelijk voor de ingrijpende gebeurtenis, maken zich zorgen om de mensen om zich heen, voornamelijk over leden in het gezin.

 

Pubers:
Pubers hebben dezelfde klachten als volwassenen, echter zijn er wel extra risico's verbonden bij pubers, aangezien deze vaak voor het eerst in aanraking komen met alcohol en drugs. Ook hebben veel pubers met stress/PTSS klachten politiecontacten.