Zomaar een jongen uit de praktijk

En dan ben je een jongetje van 8 jaar.

Vrolijk, wiebelig, beweeglijk en vol verhalen.

Je zit op school, en eigenlijk vind je dat het allemaal wel goed gaat.

De juffrouw is minder enthousiast.

 

Met de minsommen maak je nog veel fouten, en de keer- en deelsommen gaan ook al niet lekker.

Is er iets in de klas of op het schoolplein aan de hand, dan sta jij er altijd bij.

De juf heeft je ook al een wiebelkussen gegeven, maar daar houd je niet zo van.

En die bril die de optoloog had voorgeschreven, die zet je echt niet op. Die vind je namelijk irritant.

De juf vindt je handschrift niet zo mooi, beter gezegd, soms kan ze niet lezen wat jij nou opschrijft.

Terwijl je zo je best doet!

Soms zegt de juf dat je rechtop moet gaan zitten, en niet zo moet hangen in die stoel. Dan ga je maar, eigenlijk tegen je wil in, rechtop zitten en je hoofd ondersteunen met je hand.

Want dat zit dan wel oké…..

 

Je hebt een intelligentie onderzoek ondergaan.

Het ene onderdeel vond je wel makkelijk, maar de andere onderdelen vond je wat lastiger.

Tja, nu zeggen ze dat je met een grote verbale-performaal kloof zit.

 

Nu zit je bij Marlies, jouw moeder heeft al het één en ander met haar doorgenomen.

Eerst vond je het wel spannend. Zo spannend dat je je nagels er van kapot bijt.

Samen met Marlies doe je allerlei gekke dingen! Zij is wel een juf, maar dan heel anders dan je eigen juf.
Je mag bij haar zitten zoals je dat zelf wil!

 

Thuis knal je wel eens tegen de schutting van de buren aan, en op de fiets ook wel eens tegen paaltjes.
Daar kwam Marlies zomaar mee aan. Hoe kan zij dat nou weten?

Je moest bij Marlies iets met jouw ogen doen.

Dat vond je al helemaal niet fijn! Bij de optoloog vond je dat ook niet fijn.

 

Je draait gewoon jouw hele hoofd als je het potloodpuntje moet volgen. Marlies zegt dat je dat niet moet doen, maar het gaat gewoon vanzelf. Marlies probeert nog jouw hoofd zachtjes vast te houden, zo blijft jouw hoofd wel stilstaan. Maar nu gaan jouw ogen alle kanten op, en het puntje van het potlood zie je niet meer zo goed!
Om het puntje goed te kunnen zien moet je wel met je hoofd bewegen!
En door het apparaat kijken, nee, dat vond je geen succes. Om iets goed te zien ga je lekker wiebelen en doe je gewoon lekker 1 oog dicht, want dan zie je het pas goed.

 

Dan komt Marlies met haar conclusie. Je zit nog met ongeremde primaire reflexen, er is ook iets met jouw ogen en dan komt er ook nog eens bij dat je van rechts naar links wil werken! Tegen de stroom in.

Omdat je deze primaire reflexen nog niet zo goed beheerst, knal je overal tegen aan, zit je niet stil, sta je overal vooraan, ben je gevoelig voor allerlei prikkels, bijt je op je nagels, en blijf je maar waakzaam.

Dat heeft allemaal met je primaire reflexen te maken!

En als je primaire reflexen niet helemaal goed afgesloten zijn, dan krijg je ook problemen met je ogen. Je ziet dan wel dingen, maar het wordt niet een mooi plaatje in je hoofd.

Je gaat nu doen wat Marlies zegt, want zij zegt dat het door grappige en gekke oefeningen opgelost kan worden.

 

 

Je was echt heel erg zenuwachtig om naar Marlies te gaan, maar uiteindelijk vond je het alleen maar leuk. En jouw moeder, tja, die vond het leerzaam. Nu kan zij vertellen waarom je doet, zoals je doet. Wij gaan er met z’n allen heel hard aan werken, zodat je weer lekker kunt rekenen, met de stroom mee kan werken (van links naar recht) en mooi kan schrijven.

 

Marlies

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    lieke (vrijdag, 16 december 2016 08:40)

    Mooi wat jij met kinderen doet!

  • #2

    Marlies Vreugd (vrijdag, 16 december 2016)

    Dank je wel Lieke!